Zomaar wat stof tot nadenken

Kijk eens naar een zorgplan. Wat staat erin? In en uit bed, douchen, eten… misschien de breiclub op donderdag. Maar wat als we dat zorgplan eens helemaal leeg zouden maken? Laten we ervan uitgaan dat mevrouw Pieterse heus wel uit bed wordt gehaald door Gerda en uiteindelijk fris gewassen aan het ontbijt verschijnt. Maar wat als we in het zorgplan niet alleen opschrijven wat er gebeurt, maar vooral wat iemand nodig heeft om zich mens te voelen? Wat zet iemand in zijn krach

Op veel afdelingen hangt een schuifbord met namen. Personeel schuift bij binnenkomst hun naam naar 'aanwezig' en aan het eind van de dienst weer naar 'afwezig'. Overzichtelijk. Handig. Voor ons, ja. Maar stel je eens voor dat je dementie hebt. Mogelijke vragen die iemand met dementie kan hebben bij zo’n bord. Wie zijn al deze mensen? Moet ik die mensen kennen? Waarom staat mijn naam er niet bij? Ben ik vergeten? Ben ik te laat voor iets? Ben ik op school? Is dit een soort wer

Onrust bij mensen met dementie zien we vaak als "probleemgedrag", maar in werkelijkheid is het meestal een uiting van een onvervulde behoefte. Daarom is het zo belangrijk dat we eerst goed kijken waaróm iemand onrustig is, voordat we meteen handelen. Want dat is wat we vaak (te snel) doen: denken in oplossingen. We willen het gedrag stoppen, de rust terugbrengen – begrijpelijk, zeker in een drukke dienst met meerdere bewoners. Maar onrust vraagt niet om een snelle oplossing,

Voor veel mensen is een hotel het toppunt van ontspanning: 🕗 Je wordt gewekt op jouw tijd 🚿 Je doucht, kleedt je aan ☕ Iemand wijst je de weg naar de lobby voor een kop koffie of ontbijt 🧺 Je bed wordt opgemaakt, de was meegenomen 🍳 Het ontbijt biedt volop keuze – extra koffie? Geen probleem 📋 In de lobby hangt een activiteitenbord, maar je mag ook gewoon niks doen 🛎️ Medewerkers komen regelmatig langs om te vragen of alles naar wens is 🍽️ En ’s middags word je eraan h