Alsjeblieft, vraag mij iets..... ❓

We kennen allemaal de uitspraak “de lamme helpt de blinde.”

Oorspronkelijk betekent die uitdrukking dat twee mensen elkaar proberen te helpen, maar de hulp niet tot een oplossing leidt of zelfs averechts werkt.

Ik vind dat het er helemaal niet toe doet of de hulp het doel heeft bereikt.

Het gaat erom dat iemand de ruimte krijgt om, als “lamme”, een “blinde” te helpen.

Dat je iets kunt betekenen.

Dat je ertoe doet.

De waarde zit niet in het resultaat, maar in het gedaan mogen worden.

We hebben de afgelopen jaren veel aandacht voor zelfredzaamheid, en dat is goed.

Maar hoe vaak besteden we aandacht aan wederkerigheid?

Aan het simpele, menselijke principe dat iedereen (met of zonder zorgvraag) iets kan betekenen voor een ander. Dat geven én ontvangen beiden waardevol zijn.

En als zorgmedewerker (of mens) doe je geregeld iets automatisch zelf.

Maar stel dat je af en toe bewust vraagt:

“Wil jij mij hierbij helpen?”

Niet omdat je het niet kunt, maar omdat de ander de kans mag krijgen om iets te kúnnen doen.

Het is de taak van de zorgmedewerker om iemands wereld zo in te delen dat je kansen creëert om iets te kunnen doen voor een ander. Dat hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn.

Denk aan eenvoudige dingen:

-iets aangeven aan elkaar,

-de buurvrouw ophalen om samen naar de huiskamer te lopen,

-of zelf om hulp vragen bij het klaarmaken van de rode kool.

Het gaat erom dat jij als mens iets gevraagd wordt.

Want uiteindelijk wil ieder mens voelen:

Ik doe ertoe. Ik kan iets. Ik ben nodig.

Dus heel simpel. Vraag Annie om bij Sjaan de hagelslag om haar brood te doen.

Groetjes Ingie