Waarom ik het Houvast-boekje maakte
Na 35 jaar in de zorg ben ik altijd op zoek naar hetzelfde.
Hoe neem je angst weg?
Hoe geef je iemand weer een gevoel van veiligheid?
Ik heb heel veel mensen met dementie ontmoet. En als ik aan al die mensen terugdenk, zie ik één overeenkomst.
Ze zijn allemaal op zoek naar houvast.
En weet je wat mij ook altijd opviel?
Bijna iedereen heeft iets vast.
Een tas.
Een agenda.
Een telefoonboekje.
Een mapje.
Een stapeltje servetten.
Alsof iets vasthouden ook helpt om grip te houden.
Toen dacht ik...
Wat als we dat gevoel kunnen versterken?
Wat als iemand een eigen boekje heeft waarin belangrijke dingen staan? Dingen die hij of zij zelf heeft opgeschreven.
Niet omdat alles onthouden moet worden.
Maar omdat het vertrouwen geeft.
Zo is het Houvast-boekje ontstaan.
Houvast boekje/ Yesing
We schrijven allemaal.
Een boodschappenbriefje.
Een afspraak op een Post-it.
Een krabbel in onze agenda.
Niet omdat we alles moeten onthouden.
Maar omdat ons brein soms gewoon een steuntje nodig heeft.
En het mooie is...
Als je maanden later zo'n briefje terugvindt, weet je misschien niet meer wanneer je het schreef.
Maar je herkent wél je eigen handschrift.
En daardoor vertrouw je automatisch wat er staat.
Dat is precies de kracht van dit boekje.
Juist bij dementie.
Niet omdat het alle antwoorden geeft.
Maar omdat het de eigen woorden van de bewoner zijn.
En dát voelt veilig.
